Eigen schuld dikke bult,
Dictatuur democratie van de VVD, nu de baas van de lokale landelijke partij van Den Helder huilie huilie doet om het onrecht wat in zijn ogen geschied.
Was het niet zijn coalitie die op eigen doft van de Stadspartij naar de prullenbak verwees.
Dit dictatoriaal democratisch genomen besluit om fracties en eventuele afsplitsingen geen strobreed in de weg te leggen, daar heeft de Stadspartij juist op eigen doft voor geschreven.
Nu dit besluit er niet meer is door eigen toedoen van de VVD baas, nu huilie huilie doen en wijzen naar de Stadspartij.
Deze treft geen blaam, immers democratisch besloten besluiten voeren wij gewoon uit, zonder morren.
Nu het de VVD niet uitkomt omdat na 15 jaar wanbeleid en achterkamertjespolitiek zie Wikipedia, ontwikkel rechten voor een appel en een ei verkopen, 4% rendement beloven maar niet waarmaken en erger nog er moet 10% bij. Een groep 4 leerling kan berekenen dat we dus 14% in de min zitten. Garant staan als bank van lening, op beschamende niet uitgevoerde maar wel beloofde zekerheden. Wethouder blunderaar vond dat de beslissing om Action te verhuizen een zaak van het college was en niet van de raad en dat ze op juiste gronden het advies van de winkelplanningscommissie had genegeerd. En zo de doodsteek toe bracht aan de binnenstad
Inventaris blunders, faillissement verzekering beloofd maar niet afgesloten, en even goed de blunderaar weer in de raad plaatst laten nemen, dat doet de Stadspartij echt huilen
Dus veel beloven weinig geven doet een gek in vreugde leven, behalve die dekselse Stadspartij die niet in sprookjes geloofd.
En maar wijzen naar twee raadsleden, die hun integriteit wilde bewaren, en niet meehuilden met de coalitie wolven in het bos.
Waarom er altijd verdeeldheid is in deze gemeenteraad, is makkelijk te verklaren hoef je geen professor voor te zijn, steeds weer tegen de democratie inroeien, niet luisteren naar de burgers van Den Helder.
Steeds maar weer de arrogantie zijn. Zo van wij weten wel wat goed is voor de burger, maar echt luisteren, ho maar?
Steeds grote groepen schofferen, Sluisdijk buurt, California straat, Julianaplein, Indische buurt, van Galenbuurt en de Middenweg enz.
Met het nieuwe fenomeen klankbord groepjes, nee niet echt spreken met de bewoners.
Wijkbuurten vergadering 7 man overheid twee burgers echt democratisch.
Om Den Helder echt te redden dienen besluiten niet vóór de burgers besloten te worden, maar door de burgers zelf, middels raadsleden die zich onder het volk begeven, en onafhankelijk zijn van ondernemers, bouwbedrijven, woningstichtingen en zich vooral niet onder druk laten zetten door woorden , zoals als: de schouwburg niet verplaatsen, dan doen wij niet meer vol mee met halter één.
Bij de Stadspartij doen deze uitspraken, de haren in de nek rechtop staan, ongehoord deze chantage waar blijft de sociale woningbouw, als wij horen van gesouffleerde uitspraken van, dan komt er iemand en koopt een appartement van 1 miljoen aan het Molenplein(gekke Henkie zeker op het noorden zonder zon en volop in de wind zijn golfmaatjes achterlatend in Bergen of zoiets) dat gelooft toch niemand.
En de schouwburg zal op de Oude Rijkswerf publiek trekken, geloofd u dit nu echt?
Een schip van bijleggen die Oude Rijkswerf Willemsoord € 600.000 per jaar investeren zodat dit eigendom van de gemeente niet vooruit of achteruit gaat qua onderhoud.
Dus dit kost de belasting betaler sowieso 10,52€ netto per persoon, ja ook baby s , voor nada, noppes voor niets dus.
Simpel gerekend weggegooid geld brengt immers niets op, gaat de Schouwburg daar winst opbrengen (voor de bouwer zeker wel) maar voor de, voor de burger, gesubsidieerde voorstellingen komt er nog een praatje bij. Een volgend schip van bijleggen.
De Stadspartij is voor een ieder benaderbaar, laagdrempelig zeer zeker ook voor die partijen die het gesol met de burgers zat zijn.
Misschien wordt het tijd om zij die democratisch eerlijk en open zijn te verenigen om Den Helder te geven waarop Den Helder zit te wachten. De Stadspartij wil best de kar trekken, en kijken waar de echte raakvlakken elkaar kunnen versterken en waar mogelijk realistisch en de portemonnees en de noden van de burgers in het oog houden om zo een gezond financieel en kostendekkend plaatje te realiseren.
Zo kunnen wij het tij keren, met het oog op beter ten halve gekeerd als ten hele verdwaald.
